PSIKOLOJIK OYUNLARI

Psikolojik oyunlar canavarlar yerine zihne odaklanır. Hikaye, ses ve değişken görsellerle gerçeklik ile duygu arasındaki çizgiyi silikleştirirler. Bu oyunlarda Silent Hill’in sisli sokaklarında yürür ya da Doki Doki Literature Club'da bozuk bir şiir okurken gerilim—korku değil, belirsizlikten doğan bir gerginlik hissedersin.

Pek çok oyuncu bu türü, gerçek duygular yaşamak için tercih eder. Merak, empati, korku ve umut birbirine karışır. Seçimler genellikle basit gibi görünür ama sonuçları seni düşündürür. O oyuncu iradesi arayışı, her oyunu kişisel bir deneyime dönüştürür.

Tasarımcılar bu hedefe çeşitli yollarla ulaşır. Güvenilmez anlatıcılar oyunun kurallarını ortada değiştirir. Ansızın gelen ses efektleri kulaklarına şüphe fısıldar. Hatta bazı oyunlar menülerini değiştirerek hiçbir şeyin güvende olmadığını gösterir. Savaş mekanikleri varsa bile geri planda kalır; genellikle bulmacalar, diyaloglar ve keşif öne çıkar.

Kategori farklı alt türlere ayrılır. Psikolojik korku bilinmezliğin verdiği kaygıyla beslenir. Gerilim türü şüphe ve ahlaki gri alanları öne çıkarır. Life is Strange gibi macera oyunları, zaman yolculuğu ya da ruhani radyo gibi ögelerle yetişkinliğe geçiş hikayelerine farklı tatlar katar. Hatta oyuncuya doğrudan “Neden oynuyorsun?” diye soran meta oyunlar bile vardır. Alt türü ne olursa olsun, psikolojik oyunlar sana aynada bakıp ne gördüğünü sorgulatır.